"Στα διοικητικά κανονιστικά κείμενα ο όρος «Αμπελόκηποι» συναντάται για πρώτη φορά σε διάταγμα του 1926, σύμφωνα με τον οποίο ο συνοικισμός των Αμπελοκήπων εντάσσεται διοικητικά στη νεοσύστατη κοινότητα Χαρμάνκιοϊ.
Τρία χρόνια μετά, η κοινότητα αυτή διαλύθηκε και ενσωματώθηκε στο Δήμο Θεσσαλονίκης. Ετσι ο συνοικισμός των Αμπελοκήπων επανήλθε στο δήμο Θεσσαλονίκης. Η τοπική αυτοδιοίκηση στην περιοχή των Αμπελοκήπων ξεκίνησε με τη σύσταση ιδιαίτερης κοινότητας το 1934. Με διάταγμα που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 23/18-1-1934 αποσπάσθηκε από το Δήμο Θεσσαλονίκης υπό το όνομα ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ και με έδρα τον ταυτώνυμο συνοικισμό. Στην κοινότητα αυτή ενώθηκαν οι συνοικισμοί Επταλόφου-Καϊστρίου Πεδίου και Μαργαρίτη όπως ονομαζόταν η περιοχή που βρισκόταν γύρω από το λαχανόκηπο του Φίλιππου Μαργαρίτη στα δυτικά της αρχικής περιοχής του Καϊστρίου Πεδίου στο σημείο που συναντώνται οι οδοί Καλλιθέας και Ηλιουπόλεως. Οι τρεις αυτοί συνοικισμοί αποσπάσθηκαν από το Δήμο Θεσσαλονίκης.
Σύμφωνα με την έρευνα ειδικών ιστορικών και αρχαιολόγων οι Αμπελόκηποι έχουν μακρινό ιστορικό παρελθόν και ο τόπος αυτός συνδέεται με την ρωμαϊκή και παλαιοχριστιανική περίοδο και μάλιστα ως χώρος κοιμητηρίων αφ’ ενός και έντονης επαγγελματικής ζωής αφ’ ετέρου αφού εδώ λειτουργούσαν εργαστήρια λάξευσης πέτρας και μαρμάρου καθώς και πλινθοποιοίας. Σημαντικοί καλλιτέχνες έφταναν στους σημερινούς Αμπελόκηπους και φιλοτεχνούσαν ταφικά μνημεία, ενώ εργάτες εργαστηρίων, μεταφορείς αντικειμένων και άλλοι διάφοροι επαγγελματίες ζούσαν καθημερινά εδώ. Οι ανασκαφές από την Αρχαιολογική υπηρεσία και τα ευρήματα στην περιοχή των Αμπελοκήπων μαρτυρούν την έντονη ζωή αυτής της περιοχής."
